We waren uitgenodigd om op oudejaarsavond bij Miranda te komen eten. Mario zou koken. Die en die zouden ook komen. Gezellig! We zagen er naar uit. Voor het zover was gingen we nog even naar het cafe. Daar kwamen we Bas tegen. Die wist nog niet wat hij ging doen die avond. Ik ben moederziel alleen, zei Bas. Ga mee naar Miranda, zei O. Graag, zei Bas. Ik bel haar wel even, zei O.
Is het goed dat we een vriend meenemen, vroeg O. Nee, zei Miranda, dat heb ik liever niet. Dan komen we ook niet, zei O. Een man van principes. Daarom hou ik zo van hem.
Toen ging Bas zijn telefoon. Of hij zin had om, etc. Wat hij wel had, etc. En weg was Bas.
We hadden natuurlijk naar bed moeten gaan en als beesten etc. Maar dat deden we niet. We namen de uitnodiging van de buurman aan die op het raam tikte en vroeg of we trek hadden in een oliebol. Zijn vriendin was er ook. Ik wil alles uit het leven halen wat er in zit, zei de vriendin. Binnenkort ging ze een marathon lopen. Daarom dronk ze nu even niet.
